Waar ik eerst in de stress schoot omdat ik haast moest maken, maak ik me er nu geen zorgen meer om

Gineke is een wensmama en mama.  35 jaar en al jaren in de overgang.

Haar weg is niet soepel (geweest) en Gineke wil graag haar verhaal met jou delen.
Een verhaal van hoop en groei, van vertrouwen en kracht.

Hopelijk inspireert het je!
———————————-

Juli 2013
Na een lange weg mogen wij dan eindelijk ons kleine mannetje in de armen sluiten!
4 ICSI pogingen in verschillende ziekenhuizen en klinieken zijn hiervoor nodig geweest.
Ik heb de hoogste doseringen medicatie moeten spuiten.
En ook tijdens de zwangerschap moest ik tot week 32 kinderaspirine en utrogestan gebruiken.
We waren een ‘moeilijk geval’, dat is wel duidelijk.
Complexe problemen bij beide, maar de aanhouder wint.

April 2014
De eerste afspraak in de kliniek in Düsseldorf om de wens voor een tweede kindje te bespreken.
Na wat snelle onderzoeken bleek dat mijn probleem, de vervroegde overgang, alleen maar groter was geworden.
We moesten niet te lang wachten.
Vanwege de afbouw van de borstvoeding hebben we in oktober de eerste ICSI poging weer opgestart.
Waar ik tijdens de poging voor ons zoontje goed reageerde op de medicatie, reageerde ik nu compleet niet.
Er groeide helemaal niks…

De poging daarna reageerde ik wel, maar bij een vervolgecho bleken de follikels verdwenen te zijn.

We hebben hierna nog twee pogingen gedaan, deze keren enkel om de maandelijkse eisprong te ondersteunen.
Ook dit werkte niet.
Ik reageerde compleet nergens meer op.

Ondertussen begon ik mezelf steeds slechter te voelen.
Ik viel kilo’s af, was uitgeput, lijkbleek met zwarte kringen onder mijn ogen.
Ik voelde me continue beroerd en functioneerde nauwelijks meer.
Het was iedere dag een gevecht om de dag door te komen.

Maart 2016
Na de laatste mislukte poging heb ik een volledige dag op internet gezeten.
Alles te onderzoeken wat ik maar kon vinden op het gebied van vervroegde overgang en vruchtbaarheid.
Na weer een fortuin aan supplementen te hebben besteld, kwam ik de fertiliteitsmassage tegen.

Hier ben ik meer over gaan lezen en zo ben ik bij Janine terecht gekomen.
Na een wanhoopskreet via de mail belde zij me op.
We hebben de fertiliteitsmassage besproken, maar ook de overige natuurlijke mogelijkheden bij Natuurlijk Vruchtbaar.

Mijn man en ik hebben hier een informatieavond over bijgewoond, gevolgd door een zeer uitgebreide intake.
Na even flink nadenken hebben we in mei dit jaar besloten een traject van Natuurlijk Vruchtbaar in te gaan.
Dit was volgens ons het laatste dat wij, of eigenlijk ik, kon doen om mijn lijf weer in optimale conditie te krijgen voor nog een zwangerschap.

In eerste instantie ben ik het traject ingegaan vanwege de wens voor een tweede kindje.
Tijdens de eerste gesprekken en onderzoeken van mijn lichaam kwam de bevestiging dat mijn lijf simpelweg op was.
Uitgeput en überhaupt op dit moment niet in staat een zwangerschap te dragen.

Mijn lichaam was verzuurd, kon niet ontgiften en het was duidelijk dat alles ontregeld was.
Mijn hormonen waren de weg kwijt.
Mijn cyclus wisselde van bijzonder kort tot enorm lang.
Een eisprong was nauwelijks te vinden.

Het was echt noodzakelijk om mijn lichaam weer op de rit te krijgen.
Zou ik nu een ICSI poging doen, dan was er geen enkele kans van slagen.
Mijn lichaam trok het niet meer en geestelijk was ik er eigenlijk niet veel beter aan toe.

Het werd mij ineens heel helder hoe complex vruchtbaarheid is!
Dat alle facetten met elkaar moeten kloppen om voor ons 2e kindje op te kunnen gaan.

De fertiliteitsmassages vind ik echt bijzonder.
Er gebeurde van alles met me.
Emotionele blokkades werden aangeraakt, waardoor er een last van mijn schouders leek te vallen.
Ik was mij vooraf niet bewust van deze blokkades, en toch voelde ik een duidelijk verschil.

We hebben verschillende therapieën ingezet.
Ontzuren en ontgiften van mijn lichaam.
Stimuleren van de microdoorbloeding.
Verbeteren van interne celcommunicatie.
Supplementen welke op maat zijn uitgezocht voor mijn lichaam.
Het herstel van lichaam ging langzaam, maar ik begon mezelf steeds beter voelen.

Mijn eetpatroon moest aangepast worden, waardoor ik eindelijk van die eeuwig aanwezige buikpijn verlost werd.
Ik werd weer helder in mijn hoofd.
Kreeg weer energie – ik kan nu zelfs tot 22.30 uur wakker blijven!
Ik begon me eindelijk weer mezelf te voelen.
Wat een verademing!!

Mensen om mij heen merken ook echt het verschil.
Ik straal weer in plaats van dat ik als een zombie mezelf door de dag sleep.
Ik onderneem weer veel meer dingen, zit echt lekker in mijn vel.
Ik kan weer genieten.

De volgende ICSI poging stellen we nog even uit.
Voor mijn gevoel ben ik er nog niet helemaal klaar voor.
Waar ik eerst in de stress schoot omdat ik haast moest maken, maak ik me er nu geen zorgen meer om.
Mijn lichaam hersteld en mijn lijf is er klaar voor als het er klaar voor is.
Ik heb er weer alle vertrouwen in. Ons twee kindje komt er!

Janine, je bent een geweldig mens.
Je hebt me enorm geholpen en er samen met het team voor gezorgd dat ik weer mezelf ben.
Je openheid, je liefde… geweldig.

Hartstikke bedankt!

Gineke, (wens)mama, 35 jaar

Leave A Comment